sobota, 11 listopada 2017

Sydney Long - australijskie malarstwo secesyjne

Mogę się założyć, że kiedy myślicie o secesji, to raczej nie przychodzi Wam do głowy Australia. Pomyślcie jednak o autralijskim krajobrazie, o naturalnych formach i widokach, które oferuje i o niezwykłej palecie barw. Uluru, samotny monolit, święta góra Aborygenów zmieniająca w fascynujący sposób odcienie skał w promieniach gasnącego słońca. Kaniony, baobaby, eukaliptusy, australijska sawanna i pustynie. Napływ nowych nurtów przełomu XIX i XX wieku, w tym symbolizmu i estetyki art nouveau, poprzedził moment narodzin słynnej Szkoły z Heidelbergu, czyli tzw. australijskiego impresjonizmu i zachwyt rodzimym krajobrazem. Na obrazach artystów z tego kręgu (Waltera Withersa, Arthur Streetona, Toma Robertsa, Charlesa Condera, Fredericka McCubbina, Jane Sutherland) znajdziecie energiczne pociągnięcia pędzlem, migotliwą paletę barw, farbę nakładaną na płótno hojnie i bez wstydu. Dzieła australijskich impresjonistów pozostają jednak pod silnym wpływem europejskiego realizmu i naturalizmu. Malarze z tej grupy jako pierwsi w krótkiej historii australijskiej sztuki (kolonistów, nie rdzennych mieszkańców) przedstawiali bez upiększeń, za to z czułością, surowy krajobraz. 


Spirit of the Plains1897)

Twórczość Sydneya Longa, nawet ta jawnie symboliczna, otwiera przed widzem to samo tajemnicze, egzotyczne i niedostępne piękno Australii. Trudno mi sobie wyobrazić taki hipnotyzujący efekt, jaki widzimy na obrazie, bez charakterystycznych, powykręcanych sylwetek drzew. Sydney Long poświęcił wiele spośród swoich prac studiom krajobrazu. Był niezrównanym akwarelistą, który za pomocą kilku plam potrafił przywołać poetycką wizję wschodu księżyca czy onirycznego tańca wśród drzew o cienkich, powyginanych pniach.

(resztę wpisu przeczytasz w trzy minuty)



The Harbour, Sydney, 1910


Urodził się w 1871 roku, w drugiej połowie australijskiej ery kolonizacji. Był to okres ekspansji i gorączki złota. W sztuce pojawiły się wpływy barbizończyków i malarstwo en plein air. Pejzaż stał się dla sztuki australijskiej terenem eksperymentów. W latach dziewięćdziesiątych Sydney Long rozpoczął edukację artystyczną w New South Wales Art Society i pozostawał pod wpływem Szkoły z Heidelbergu. Pejzaż będzie zawsze silnie obecny w jego twórczości. Na początku kariery artysta wywołał mały skandal sceną kąpielową (Tranquil Waters, 1894). Widzów nie tyle zgorszyła nagość kąpiących się postaci, co ich nieskrępowanie i hedonistyczny nastrój. Zinterpretowano obraz jako pochwałę trybu życia niegodnego pochwał. Nie przeszkodziło to jednak artyście w rozwoju, a jego obraz zakupiono. Wkrótce nawiązał współpracę z Julianem Ashtonem, który zainteresował się tą dość głośną sprawą i Long niebawem został jego zastępcą w szkole w Sydney.


Tranquil Waters, 1894



The valley, 1898

Farm Landscape, 1905


Moonrise  (The John Fairfax Collection)

Moonrise on the Lake (Courtesy of Theodore Bruce Auctions)


W 1910 roku Long przeniósł się do Londynu, gdzie zajmował się akwafortą i współpracował z Royal Society of Painters, Etchers and Engravers. Po powrocie do Australii w latach 20. XX wieku pomógł założyć australijski odpowiednik tego stowarzyszenia. Po krótkim pobycie w Anglii znów wrócił do Australii, gdzie został dyrektorem stowarzyszenia. Z okresu czasu po roku 1920 zachowało się wiele grafik pokazujących oblicze miasta i związanych z paroma innymi tematami, ale nie interesują mnie one tu za bardzo, więc zostawię tylko dwa przykłady:



Beddington Corner, 1922


Koala II, niedatowany (po 1928 r.)


Zdecydowanie to pejzaż grał w jego twórczości pierwsze skrzypce. Czasami tworzył przedstawienia tajemniczych, melancholijnych kobiet, bardzo w duchu secesyjnym. Mistyczne tony nadawało wykorzystanie motywy aureoli, który bardzo lubię w portretach.


Sadder than a Single Star that Sets at Twilight in a Land of Reeds , 1899

Izabella, 1904

Po roku 1895 Long oddalił się od Szkoły Heidelberga w stylu przedstawiania australijskiego krajobrazu. Nadał swoim pracom symboliczny charakter, zauroczony romantyczną wizją antycznej duchowości. Miejsce realistycznych i sentymentalnych przedstawień zajęły wizje duchów ziemi czy mistycznego tańca i muzyki. Long nie był osamotnionym wizjonerem - intelektualna atmosfera, która w tym czasie ożywiała kręgi artystyczne Europy w Australii przyjęła formę "sztuki pogańskiej", zarówno w sztukach plastycznych, jak i w literaturze. W tym nurcie powstało najsłynniejsze dzieło Longa Spirit of the Plains (1897), gdzie za pomocą płynnych linii i pastelowych barw stworzył poetycką wizję australijskiego buszu ożywionego duchem natury. Aluzja muzyczna pojawia się stale w dziełach tego okresu przywołując wyobrażenie tańca eterycznych, tajemniczych bytów z pogranicza snu i świata przyrody. Po pobycie w Londynie, gdzie studiował grafikę pod okiem Franka Emanuela i Malcolma Osborne'a jego twórczość zachowała ślady tego symbolicznego okresu.

Pan, 1898
Flamingoes, 1902

The West Wind, 1909

Fantasy, 1916-17
Moonrise fantasy , 1919


Stworzył również serię prac poświęconych flamingom, którymi interesował się od czasów symbolizmu. Ptaki te były jednymi z najpopularniejszych motywów zwierzęcych wykorzystywanych w sztuce secesyjnej.




_________________________________________________________________________________
Źródła:

6 komentarzy:

  1. Dziękuję za ten wpis! Nigdy nie słyszałam Longu, a bardzo mi się podoba. :-)

    OdpowiedzUsuń
  2. Odpowiedzi
    1. Faktycznie, niektóre z tych obrazów też określiłabym w taki sposób, chociaż ten pejzaż ma w sobie jakieś zamyślenie i smutek.

      Usuń
  3. Piękne są te obrazy. Szczególnie portrety i tańczący ludzie, satyry i nimfy. W ogóle przepadam za secesją, a te powyginane drzewa fantastycznie się wpasowują w ten styl. W życiu bym nie połączyła Australii z takimi klimatami, a jednak. Bardzo pasuje. Dzięki :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To ja dziękuję ;) Australia nadal mi się nie kojarzy z secesją, jeden kangur wiosny nie czyni :)

      Usuń

Witam w mojej baśni!
Zostawiając komentarz, tworzysz to miejsce razem ze mną.
Ze względu na spam moderuję komentarze do starszych postów.