środa, 22 kwietnia 2015

Damy jak kwiaty ze szkła - Élisabeth Sonrel (artystka tygodnia)

Patrząc na prace pani Sonrel, nie mogę oprzeć się wrażeniu, że spoglądam na witraże. To częste w przypadku prac secesyjnych (włącznie ze szkicami do witraży ;)), ale w tym wypadku jestem po prostu zaczarowana. Czysta, łagodna linia, harmonia barw, subtelność i hipnotyzujące, nieco melancholijne światło, które płynie z ilustracji i obrazów sprawia, że czuję się jak w pustej świątyni. Jest cicho, sennie, ale również uroczyście. Nie wiem skąd we mnie takie poważne nuty, bo na pierwszy rzut oka to tylko piękne panie o czystym spojrzeniu. Czuję się jednak rozgrzeszona, bo sama pani Sonrel wpisała w swoją twórczość mistyczne akordy.

Élisabeth Sonrel, Jeune femme aux hortensians

Zastanawiałam się czy poświęcić Élisabeth Sonrel (1874-1953) comiesięczny wpis czy może nie. Chciałam przypominać w tym cyklu o istnieniu tych pań, o których mówi się rzadko, raczej nie przywoływać nazwisk powszechnie znanych (z nielicznymi wyjątkami). Szczególnie ważne wydało mi się wyszukanie artystek działających w ramach znanych nurtów, określonych estetyk, które mają już swoje czołowe nazwiska i pokazać, że miały również swoje przedstawicielki, nie tylko przedstawicieli. Chyba to ostatecznie przesądziło o wyborze Sonrel, która wydaje mi się dość rozpoznawalną artystką, a jednak pozostaje na marginesie popularnej dziś twórczości secesyjnej (bo trzeba pamiętać, że jeszcze w latach sześćdziesiątych można było na paryskich pchlich targach kupić secesyjne prace za grosze).

Élisabeth Sonrel, Le Cygne Innocence


Élisabeth Sonrel tworzyła w estetyce Art Nouveau i jako przedstawicielka secesyjnego malarstwa i ilustracji jest czasami mylona z Muchą, głównie dlatego, że jej wczesne prace to pocztówki czy plakaty, które kradną serce swoją charakterystyczną, secesyjną urodą. 


Élisabeth Sonrel, Les Colombes Tendresse

Élisabeth Sonrel, Les Hirondelles Souvenir

Élisabeth Sonrel, Le Paon Majeste


Była córką malarza Nicolasa Stéphane Sonrela. W późniejszych latach uczyła się u Julesa Lefebvre (Ecole des Beaux-Arts w Paryżu). Po pracy dyplomowej Pax et Labor, zaczęła wystawiać w Salon des Artistes Français. 

Élisabeth Sonrel,  Our Lady of the Cow Parsley (w kolekcji prywatnej)


W jej pracach znajdziemy inspiracje prerafaelickie i renesanowe. Zwłaszcza wpływ malarstwa Botticellego da się zauważyć bez specjalnego wysiłku. Sięgała po legendy arturiańskie, średniowieczne, Dantego Alighieri, opowieści biblijne. 

Élisabeth Sonrel, Cortège de Flore,1897
Élisabeth Sonrel, Reverie


Sonrel tworzyła obrazy pełne symboli, mające charakter alegoryczny czy w końcu wyraźnie nasycone mistycyzmem. W 1900 roku wzięła udział w Exposition Universelle, gdzie zdobyła brązowy medal za Le Sommeil de la Vierge. W następnych latach zajęła się w większym stopniu portretami i pejzażami, czasami jeszcze malując kwiaty. Jej malarstwo z tego czasu zakochane jest w Brytanii i Bretonkach.




Wystawiała jeszcze w bardzo późnym wieku, przeżyła wojnę, a dziś kojarzymy ją przede wszystkim jako autorkę uroczych pocztówek. Może to i niewiele jak na tak długą, twórczą karierę, ale przypomina nam, że pocztówkowo-plakatowa secesja to nie tylko Mucha i nie tylko artyści, ale również i artystki.

Élisabeth Sonrel, Fleurs des Champs

Élisabeth Sonrel, pocztówka z ok.1900 roku

Élisabeth Sonrel, pocztówka z ok.1900 roku

Élisabeth Sonrel, pocztówka z ok.1900 roku

3 komentarze:

  1. Uwielbiam obrazy tej Sonrel, zwłaszcza te pojedyncze postacie kobiece - uwielbiam ich delikatność, tajemniczość, no i oczywiście ich suknie, zwłaszcza tę bordową z pocztówki z 1900 roku :)

    OdpowiedzUsuń
  2. I wish I could read in polish. Every painting chosen on this post is beautiful, speacially "Cortège de Fleure"

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I have an option 'translate" here but sometimes timeless beauty speaks for itself ;)

      Usuń

Witam w mojej baśni!
Zostawiając komentarz, tworzysz to miejsce razem ze mną.
Ze względu na spam moderuję komentarze do starszych postów.