wtorek, 12 sierpnia 2014

Japonia cicha i spokojna - Hasui Kawase (artysta tygodnia - japoński klasyk)

Ciepły deszcz, senne łódki, puszysty śnieg. Uroda kwiatów i prostych rzeczy. Taniec światła i cieni. Ogrom budowli i posągów czule pochylających się nad ludźmi. Marzenie o dawnej Japonii ukorzenionej na wsi. Tęsknota za otwartym, pełnym powietrza i światła krajobrazem. Pamięć przytulności i harmonii drewnianej architektury. 

Hasui Kawase

Shin-hanga, czyli "nowe drzeworyty" to nie tylko nowa estetyka, łącząca pewne cechy dawnych ukiyo-e z nowoczesnym podejściem (naturalistyczne światło, miękkie barwy, głębia), ale i nowe tematy lub nowe warunki życia, w których nawet stare tematy nabierały innego charakteru. Rozwijały się miasta, przemysł, komunikacja. Jednak jeden z najważniejszych twórców tego XX-wiecznego ruchu przywoływał wiejską Japonię, która powoli znikała pod wpływem urbanizacji.

Hasui Kawase
 

Jeśli kojarzycie filmy Studia Ghibli, z pewnością pamiętacie piękne krajobrazy, detale tła, budynki, mury, ogrody. Nie chciałabym dziś pisać o artyście, który zajmował się malowaniem tych urodziwych fragmentów animacji, ale źródłem, z którego on, jak i inni twórcy mangi i anime korzystają po dziś dzień. Osoby, które interesują się tą dziedziną twórczości, na pewno rozpoznają w drzeworytach Hasui Kawase zarówno charakterystyczny klimat, jak i kreskę, kompozycję, detale. Szczególnie rzucają się w oczy żywa gra światła i cienia oraz kadry.

Hasui Kawase

Kawase studiował styl ukiyo-e w pracowni Kiyokata Kaburagi. Wiele jego prac z tamtego okresu (końcówka Meiji i wczesny okres Taisho) opublikowano jako ilustracje książkowe i prasowe. Nawiązał współpracę ze słynnym wydawcą Shōzaburō WatanabeW 1923 roku nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi podczas którego doszło do zniszczenia większości z prac artysty sprzed tej daty. Hasui Kawase stał się znany na Zachodzie głównie dzięki amerykańskiemu koneserowi sztuki Robertowi O. Müllerowi.   

 
Hasui Kawase
Kawase pracował niemal wyłącznie nad krajobrazem i wizerunkami zakątków miasta na podstawie szkiców wykonanych w Tokio i podczas podróży po Japonii. Co ciekawe, jego prace nie są tradycyjną kontynuacją meisho - wizerunków słynnych miejsc, typowych dla mistrzów ukiyo-e, takich jak Hiroshige i Katsushika Hokusai. Na jego drzeworytach odnajdziemy pragnienie ukazywania bardziej anonimowych miejsc, a przede wszystkim tych, które w burzliwym czasie przemian pozostawały spokojne i ukryte.

Hasui Kawase, Wiosenny wieczór w parku Inokashira, 1931

Ukryte i spokojne zakątki:

Hasui Kawase
Hasui Kawase, 1921
Hasui Kawase, Świątynia  Myohon-ji, Kamakura, 1931


Nad wodą:

Hasui Kawase
Hasui Kawase, Jezioro Matsubara rankiem, 1941
Hasui Kawase, Okitsu, Suruga, 1934

Hasui Kawase
Hasui Kawase, Zatoka nocą, Otaru, 1933
 
W deszczu:

Hasui Kawase, Dzwonnica w deszczu, Okuyama, 1947


Hasui Kawase


Hasui Kawase




Hasui Kawase, 1933

Hasui Kawase, 1926

Kwiaty, las:

Hasui Kawase, 1951
Hasui Kawase, Droga do Nikko, 1930

Pejzaż zimowy:


Hasui Kawase



Hasui Kawase

Hasui Kawase, 1941


Pejzaż nocny:

Hasui Kawase, Księżyc w pełni nad Magome, 1930
Hasui Kawase, Zamek Matsuyama, 1953


Hasui Kawase, Shichirigahama, 1930

Hasui Kawase, Kōzu-shima, 1924

Źródła: hanga gallery oraz WikiArt

2 komentarze:

  1. To właśnie od tych wpisów zaczęły się moje wizyty na Pani blogu. Japońskie drzeworyty są inspirujące.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Co miesiąc pojawia się jakiś japoński klasyk od drzeworytów. Sama dopiero od niedawna się bardziej interesuję tematem, więc specjalistą nie jestem i dzięki tym wpisom sporo się uczę ;)

      Usuń

Witam w mojej baśni!
Zostawiając komentarz, tworzysz to miejsce razem ze mną.
Ze względu na spam moderuję komentarze do starszych postów.